Weidevogelparadijs

Locatie: West Vlisterdijk 17, Vlist

 

De familie Mulder doet al jaren aan weidevogelbescherming en niet zonder resultaat. In 2016 zijn ze uitgeroepen tot 'weidevogelboer van het jaar' en ontving ze de eerste kristallen kievit van de Natuur- en Vogelwerkgroep Krimpenerwaard (NVWK)  In 2025 ontvingen ze van de Vogelbescherming Nederland de gouden grutto, een wisseltrofee voor mensen die biodiversiteit op het boerenland stimuleren.

Safari

Maar liefst 120 weidevogelnesten waren er in 2025 op de unieke strook agrarisch natuurbeheer enkele honderden meters achter de boerderij geteld. Hoe ze dit doen, lieten ze dat jaar in mei op een open dag zien. Zoon Arjan organiseerde met zijn vriend en ook melkveehouder Burchart de Jong ‘Dit is Vlist dag’. Honderden bezoekers liepen een weidevogelsafari van 2,5 km door de weilanden. Onderweg waren activiteiten voor jong en oud, zoals slootjespringen, en gaven vrijwilligers uitleg over weidevogelbeheer, bodem- en slootleven en het melkveebedrijf. Op het erf van nummer 32 was een kleine markt met bedrijven en organisaties. In de Volkskrant stond een meer dan paginagroot artikel over hun inspanningen om de grutto, de nationale vogel, te behouden.  

Op 30 mei 2026 wordt weer een ‘Dit is Vlist’dag georganiseerd. Je bent van harte uitgenodigd.

Lees hier het atikel op de website van vogelbescherming Nederland.

Krukhuisboerderij

Verschillende verhalen doen de ronde over de betekenis van de letters CG en RD links en rechts in de deurkalf. Het meest waarschijnlijk zijn het initialen van C.G. de Ridder, stichter van de boerderij. Bijzonder is het huismerk boven de getoogde deur met vloedstoep. Dit is een laat middeleeuws familiemerk, waarvan slechts enkele in de streek nog zichtbaar zijn.

Deze krukhuisboerderij is, als je afgaat op het jaartal in de deurkalf, in 1660 gebouwd. Een deurkalf, de horizontale dwarsbalk tussen de deur en het bovenlicht, diende vroeger, toen er nog geen huisnummers waren, om de boerderij te onderscheiden. Opvallend is het verschil in raamhoogten, bepaald door de vloedvloer en de opkamer. De ramen zelf zijn gerestaureerd in de stijl van de tweede helft van de 18e eeuw (1780 –1790). De woning bevat nog een oud tegeltableau van zestien tegels met daarop een landelijk tafereel. Het kwam bij een verbouwing achter oude panelen tevoorschijn.

Van dit rijksmonument is in 1986 alleen de voorgevel gerestaureerd en toen ook witgepleisterd met schijnvoegen. Toen is ook het stenen trapje naar de voordeur vernieuwd. Dit trapje is kenmerkend voor vele oude boerderijen in deze streek. De hoger gelegen ingang van de woning was bedoeld ter bescherming tegen hoog water wanneer, als er een dijk doorbrak, de polder onderstroomde. Dat gebeurde met enige regelmaat bij storm of ten gevolge van kruiend ijs in de rivieren.

De boerderij is ingekort en bij de opbouw van de achtergevel zijn stenen gebruikt van het bombardement in Rotterdam. Op dit adres wonen drie generaties.